وزارتخانه #حقیقت یا وزارتخانه #دروغ

هنگامی که در جامعه‌ای نهادهاین قدرت دچار چنین مذهبی شوند، گفتن حقیقت و پرده‌برداری از دروغ تبدیل به یک “عمل سیاسی” می‌شود و شما با “نه گفتن” به دروغ های بزرگ و “کلان روایت‌ها” یک “اپوزیسیون” محسوب می‌شوید!

وزارتخانه #حقیقت یا وزارتخانه #دروغ

در کتاب ۱۹۸۴، جورج اورول جامعه‌ای را ترسیم می‌کند که در آن وزارت‌خانه‌ای وجود دارد به نام “وزارت حقیقت” که بر خلاف نامش، وظیفه‌اش پنهان کردن حقیقت و انتشار دروغ است، دروغ‌هایی که باعث فریب ملت و اقتدار و ثبات حکومت شوند.

 

چنین دروغ‌هایی ریشه در “کیش قدرت” دارند، مذهبی که محور آن حفظ قدرت است. جورج اورول در همان کتاب به “مرام نامه” سازمانی که دروغ‌های نهادینه و سازمان‌مند تولید می‌کند، می‌پردازد: “حفظ قدرت به هر بهایی!”.

هنگامی که در جامعه‌ای نهادهاین قدرت دچار چنین مذهبی شوند، گفتن حقیقت و پرده‌برداری از دروغ تبدیل به یک “عمل سیاسی” می‌شود و شما با “نه گفتن” به دروغ های بزرگ و “کلان روایت‌ها” یک “اپوزیسیون” محسوب می‌شوید!

هانا آرنت فیلسوف آلمانی در مقاله حقیقت و سیاست می‌نویسد: هنگامی که جامعه‌ای به دروغ‌گویی سازمان‌یافته روی آورد و دروغ گفتن تبدیل به اصل کلّی شود و به دروغ گفتن در موارد استثنایی و جزئی اکتفا نکند، صداقت به خودی خود تبدیل به یک عمل سیاسی می‌شود و گوینده‌ی حقیقت حتی اگر به دنبال کسب قدرت یا هیچ منفعتی دیگر هم نباشد یک کنش‌گر سیاسی محسوب می‌شود! در چنین شرایطی شما نمی‌توانید از سیاست کناره بگیرید و راه خود را بروید، شما ناچارید یکی از این دو راه را انتخاب کنید: یا به وزارت دروغ می‌پیوندید، یا یک مخالف سیاسی محسوب می‌شوید.