کبابخورهای کارتهدیهبگیر؛ خبرنگارنماهایی که اعتبار رسانه را قربانی منافع شخصی میکنند!
وقتی میکروفون به ابزار معامله تبدیل میشود و گزارشگری جای خود را به تعریف و تمجید سفارشی میدهد، دیگر با خبرنگاری مواجه نیستیم؛ بلکه با پدیدهای خطرناک به نام رسانهنمایی و تخریب اعتماد عمومی روبهرو هستیم.
رسانه، تریبون مردم است، نه ابزار تبلیغات سفارشی، نه وسیله دریافت هدیه و پذیرایی و نه سکویی برای خوشخدمتی به صاحبان قدرت و ثروت!
متأسفانه در سالهای اخیر شاهد ظهور افرادی هستیم که بدون برخورداری از مجوزهای قانونی فعالیت رسانهای، میکروفون به دست میگیرند، عنوان خبرنگار و فعال رسانهای برای خود انتخاب میکنند و با حضور در مراسم، جلسات و برنامههای برخی مسئولان و اشخاص، گزارشهایی کاملاً جانبدارانه و یکطرفه تهیه و در فضای مجازی منتشر میکنند.
این افراد گاهی به جای مطالبهگری، پرسشگری و انعکاس مشکلات مردم، به دنبال پذیرایی، کباب، کارت هدیه و امتیازات شخصی هستند؛ سپس با چند تصویر، چند جمله تعریفآمیز و گزارشی فاقد توازن، برای خود عنوان رسانهای دستوپا میکنند!
اما پرسش اساسی اینجاست: آیا هرکس میکروفون به دست گرفت، خبرنگار است؟ آیا هرکس صفحهای در فضای مجازی راهاندازی کرد، صاحب رسانه محسوب میشود؟ و آیا میتوان با چند گزارش سفارشی، نام خبرنگاری را بر فعالیتهای غیرحرفهای گذاشت؟
خبرنگاری، شغل شرافت است؛ نه سفرهای برای منفعتطلبی!
خبرنگار واقعی کسی است که برای انعکاس درد مردم، مطالبه حق شهروندان و پاسخگو کردن مسئولان هزینه میدهد؛ نه اینکه برای گرفتن یک کارت هدیه یا برخورداری از یک وعده پذیرایی، قلم و دوربین خود را در اختیار این و آن قرار دهد.
خطر این جریان فقط در انتشار گزارشهای جانبدارانه نیست؛ خطر بزرگتر آن است که مردم بهتدریج میان خبرنگار متعهد و خبرنگارنمای منفعتطلب تفاوتی قائل نشوند و عملکرد عدهای، اعتبار تمام رسانهها و خبرنگاران شریف را زیر سؤال ببرد.
وقتی مردم تصور کنند خبرنگار با یک وعده کباب، یک کارت هدیه یا یک امتیاز شخصی تغییر موضع میدهد، اعتماد عمومی به رسانه آسیب میبیند؛ اعتمادی که سالها با قلم، صداقت، پیگیری و هزینهدادن خبرنگاران واقعی به دست آمده است.
مطالبه جدی از اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی و دستگاههای نظارتی
انتظار میرود وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، بهویژه واحد مطبوعات و رسانهها، با همکاری مراجع قانونی:
1. وضعیت فعالیت پایگاهها و نشریات خبری فاقد مجوز را بررسی کند.
2. با فعالیتهای رسانهای غیرقانونی در چارچوب اختیارات قانونی برخورد کند.
3. میان خبرنگار حرفهای، فعال فضای مجازی و افرادی که بدون داشتن رسانه معتبر، خود را صاحب جایگاه رسمی خبرنگاری معرفی میکنند، تفکیک قائل شود.
4. درباره دریافت هدایا، امتیازات و منافع شخصی در برابر انتشار گزارشهای تبلیغاتی و جانبدارانه، بررسی و شفافسازی کند.
5. از خبرنگاران مستقل و مطالبهگر که بدون وابستگی به صاحبان قدرت، مشکلات مردم را منعکس میکنند، حمایت کند.
حرف آخر
ما مخالف فعالیت آزادانه مردم در فضای مجازی نیستیم؛ مخالف جعل عنوان، سوءاستفاده از جایگاه خبرنگاری، گزارشسازی سفارشی و تبدیل تریبون رسانه به ابزار معامله هستیم.
خبرنگاری نه با میکروفون خریدنی است، نه با کارت هدیه و نه با یک وعده کباب!
اگر قرار باشد هر فردی با یک گوشی تلفن همراه و میکروفون، بدون پاسخگویی حرفهای خود را خبرنگار معرفی کند و با گزارشهای سفارشی برای دیگران اعتبارسازی کند، پس تکلیف سالها تلاش، اعتبار و مسئولیتپذیری خبرنگاران واقعی چه میشود؟
باید مرز میان خبرنگاری و خبرنگارنمایی روشن شود؛ زیرا سکوت در برابر این پدیده، خیانت به اعتماد عمومی و بیاحترامی به جامعه رسانهای است.





