آدم به موقع باشیم

ما اگر یاد بگیریم آدم های به موقعی باشیم، زیبا تر و بی دردسر تر و با آرامش بیشتر زندگی خواهیم کرد و با رفتار و کردار های پسندیده مان موجب آرامش و امنیت اطرافیان مان هم خواهیم شد. اقدام به موقع، سخن به موقع و سکوت به موقع و… و نگاه به موقع. فرصت کم است و اتفاقات پیرامونی بسیار. اگر به موقع متوجه آن نگاه هایی که گاهی سر راهی همه چیزهای بی ارزش را از آدمی می ستانند و درون آدم را پر می کنند از عشق و دلیری و شور خطر کردن و شوق زیستن، نشویم چه حسرت های اندوهبار گریبان مان را خواهد گرفت و چه شرمندگی های درون آشوب از آینه خواهیم برد و چه پشیمانی های بی ثمر بر سرمان آوار خواهد شد.

قدر وقت ار نشناسد دل و کاری نکند
بس خجالت که از این حاصل اوقات بریم

آدم‌ هایی که سر وقت در برابر عمل ها عکس العمل نشان می دهند مناسب ترین افراد برای یک رابطه پایدار اند. کسانی که به موقع محبت می کنند و به موقع گله و شکایت. وقت هر چیز را می دانند و اگر حال خوبی دارند شادی شان را و اگر از چیزی ناراحت اند دلخوری شان را “به موقع” نشان داده و به زبان می آورند.

همین حس های سرکوب شده و حرف های به موقع گفته نشده و رنجیده خاطر شدن های “به موقع” به زبان نیامده در انسان ها تبدیل به عقده می شوند.

کسی که در زندگی آزردگی ها و دلخوری ها و عقده های زیادی را با خود حمل می کند، هم خودش هرگز نمی تواند زیبا و معنادار زندگی کند و هم به زیبایی زندگی اطرافیان آسیب می زند.

همسفر مورچگان

#واقعیتها را در #جوان_فردا بخوانید و ببینید?
t.me/jjavanefatda
???