منکورکورانه مخالف پیشرفت نیستم بلکه مخالف پیشرفت کورکورانه هستم.
پیشرفت اجتناب نا پذیر نیست
منکورکورانه مخالف پیشرفت نیستم بلکه مخالف پیشرفت کورکورانه هستم.
دست آوردهای گذشته می تواند برگشت پذیر وجبران ناپذیر باشد
پیشرفت بر گیرنده سه فرض است
۱_پیشرفت ذاتاً یک مفهوم هنجارگراست
۲_کیفیت زندگی انسان در نهایت محدود و وابسته به توان وما در حفظ سلامت و شکوفائی طبیعت ، خدمات مختلف نظام بوم زیستی سیار،می توان ماندن ما در محدوده ظرفیتهای تحمل زیستی و فیزیکی
۳_میزان وماهیت پیشرفت با نگرانی ما از خیر و صلاح مشترک
تاکنون انسان با طبیعت جنگیده است . از حالا به بعد ، وی با طبیعت خود خواهید جنگید.با این حال به جای جنگ با طبیعت خودمان ، معتقدم که چالش اصلی؛ فهم بهتر از طبیعت خویش است.
چقدر به پایداری فرهنگ بوم شناختی اعتقاد دارید؟
طبیعت ما چیست؟
چیست که به صورت اجتماعی ساخته شده است؟
طبیعت چیست که عصبی و زیستی ما را هدایت می کند؟
طبیعت چیست که به لحاظ موروثی تعیین شده است؟
ما از چه میزان آزادی عمل در به کارگیری یادگیری برای سازکاری فهم در حال تکوین خود از جهان و جایگاه خود در آن برخورداریمبه چه میزانی ماهیت انسانی درک وفهم ما را از جهان هستی و جایگاه ما در آن شکل می دهد