آورده‌اند که در کنفرانس تهران روزی چرچیل، روزولت و استالین بعد از میتینگ‌های پی در پی آن روز تاریخی، برای خوردن شام باهم نشسته بودند.
در کنار میز یکی از سگ‌های
چرچیل ساکت نشسته بود و به آنها نگاه میکرد.
چرچیل خطاب به همراهانش گفت: “چطوری میشه از این خردل تند به این سگ داد؟” روزولت گفت که بلد است و مقداری گوشت برید و خردل را داخل گوشت مالید و به طرف سگ رفت و گوشت را جلوی دهانش
گرفته و شروع به نوچ نوچ کرد.
سگ گوشت را بو کرد و شروع به خوردن کرد تا اینکه به
خردل رسید. خردل دهان سگ را سوزاند و سگ از خوردن صرف نظر کرد.
بعد نوبت به استالین رسید.
استالین گفت هیچ کاری با زبون خوش پیش نمیره و مقداری از خردل را با انگشتهایش گرفته و به طرف سگ بیچاره رفته و با یک دستش گردن سگ را محکم گرفته و با دست دیگرش خردل را به زور به داخل دهان سگ چپاند. سگ با ضرب زور خودش را از دست استالین رهانید و خردل را تف کرد. در این میان که چرچیل به هر دو آنها می‌خندید بلند شد و گفت: “دوستان هر دوتاتون سخت در اشتباهید! شما باید کاری بکنید که خودش مجبور بشه بخوره.”
روزولت گفت: چطوری؟
چرچیل گفت: نگاه کنید، و بعد بلند شد و با چهار انگشتش مقداری از خردل را به مقعد سگ مالید، سگ زوزه کشان در حالی که به خودش می‌پیچید شروع به لیسیدن خردل کرد!
چرچیل گفت: “دیدید چطوری میتوان زور را بدون زور زدن به مردمان تحمیل کرد”
