اکنون این پرسش مطرح است که چگونه ممکن است توسعه یک بخش از صنعت غذا مورد تأکید قرار گیرد، اما در تأمین ماده اولیه آن، یعنی آرد، مشکلاتی پدید آید که ادامه فعالیت تولیدکنندگان را با مانع مواجه سازد؟ اهمیت موضوع زمانی روشن‌تر می‌شود که بدانیم شمار قابل‌توجهی از اغذیه‌فروشی‌ها و ساندویچ‌فروشی‌ها در شهرستان‌ها به تأمین مستمر نان‌های حجیم وابسته‌اند. در بسیاری از این واحدها، علاوه بر صاحب کسب‌وکار، دو تا سه نفر نیز اشتغال دارند. بنابراین، اختلال در تولید این نوع نان، تنها مسئله یک واحد نانوایی نیست؛ بلکه می‌تواند زنجیره‌ای از مشاغل و معیشت خانوارها را تحت تأثیر قرار دهد. با این وصف، آیا نباید از مسئولان مربوطه پرسید که برنامه‌ریزی برای تأمین به‌موقع آرد این مراکز بر عهده کدام دستگاه است؟ آی

فدراسیون برای اصلاح این وضعیت، بیش از هر چیز به تصمیم‌گیری حرفه‌ای، پاسخ‌گو و مبتنی بر مقررات نیاز دارد. حضور کارشناسان مستقل و صاحب‌نظر در فرآیندهای نظارتی و انضباطی، همراه با انتشار دلایل تصمیم‌ها و امکان ارزیابی عملکرد مسئولان، می‌تواند از برداشت‌های تبعیض‌آمیز بکاهد.

در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۵، حضرت آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای در نامه‌ای خطاب به جوانان اروپا و آمریکای شمالی، آنان را به شناخت مستقیم حقیقت، عبور از پیش‌داوری‌ها و پرهیز از پذیرش بی‌چون‌وچرای تصویرسازی‌های سیاسی و رسانه‌ای فراخواند. این نامه در پی حوادث فرانسه و در فضایی نوشته شد

اداره اوقاف و امور خیریه، دستگاه‌های مرتبط با میراث فرهنگی، مدیریت شهری و دیگر نهادهای ذی‌ربط، در حدود وظایف قانونی خود می‌توانند درباره وضعیت موجود، برنامه‌های پیش‌بینی‌شده، اعتبارات اختصاص‌یافته و موانع احتمالی توضیح دهند.

هیچ‌کس نمی‌تواند منکر اهمیت یک راه دسترسی مناسب برای کشاورز، یک پل برای تسهیل تردد مردم یا یک پروژه عمرانی برای بهبود زیرساخت‌های منطقه باشد. بنابراین، افتتاح آسفالت مسیرهای بین مزارع مرند یا پل سیوان، فی‌نفسه نه تنها اشکالی ندارد، بلکه اگر گرهی از کار مردم باز کند، قابل تقدیر است. اما مسئله جای دیگری است؛مسئله، نحوه نگاه ما به توسعه و نوع پروژه‌هایی است که باید به عنوان دستاوردهای شاخص یک شهرستان معرفی شوند. در خوی، سخن از بارگاه جهانی شمس تبریزی است؛ پروژه‌ای که اگر با برنامه‌ریزی درست همراه شود، می‌تواند فراتر از یک ساختمان و مجموعه عمرانی، به یک ظرفیت فرهنگی، گردشگری و اقتصادی برای خوی و حتی آذربایجان تبدیل شود. در مرند نیز راه‌های بین مزارع و پل‌ها برای زندگی روزمره مردم ضروری‌اند؛ اما آیا نباید در کنار این پروژه‌های ضروری، درباره پروژه‌های بزرگ، ماندگار و هویت‌ساز نیز مطالبه‌گری کنیم؟

زمزمه‌های انتخابات هفتمین دوره شوراهای اسلامی شهر و روستا به گوش می‌رسد؛ نامزدهای احتمالی در حال ارزیابی شرایط، سنجش فضای عمومی و بررسی امکان حضور در رقابت انتخاباتی هستند، اما پرسش اساسی همچنان بی‌پاسخ مانده است: انتخابات چه زمانی برگزار خواهد شد و داوطلبان از چه تاریخی باید فعالیت‌های قانونی خود را آغاز کنند؟ انتخاباتی که باید در چارچوب تقویم قانونی برگزار می‌شد، تحت تأثیر شرایط خاص کشور و تحولات ناشی از درگیری‌های نظامی با تأخیر مواجه شده است. اکنون، با گذشت زمان و افزایش گمانه‌زنی‌ها، انتظار می‌رود وزارت کشور و مسئولان ذی‌ربط، با اطلاع‌رسانی شفاف، تکلیف زمان‌بندی انتخابات و مراحل اجرایی آن را روشن کنند.

۱۲ سال پیش، مرند دست‌کم یک فضای کوچک و ساده برای استقرار پاسگاه راهور درون‌شهری داشت؛ اتاقی با ساخت آجری در ابتدای خیابان طالقانی که شاید از نظر امکانات، در شأن یک شهر بزرگ نبود، اما حداقل یک جایگاه مشخص برای حضور پلیس راهور و خدمت‌رسانی به شهروندان محسوب می‌شد.

شاید راز ماندگاری شمس تبریزی نیز در همین ابهام باشد؛ مردی که زندگی‌اش جهان مولانا را دگرگون کرد و سپس خود، چنان ناپدید شد که قرن‌ها بعد هنوز پژوهشگران درباره آخرین منزل او بحث می‌کنند. اما خوی یک امتیاز مهم دارد: نام شمس در این شهر تنها در حافظه شفاهی باقی نمانده، بلکه در منابع تاریخی نیز ردپای مزار او دیده می‌شود.