آیا سیاست آمریکا در قبال ایران تا حدی تحت تأثیر اولویت‌ها و محاسبات امنیتی اسرائیل قرار گرفته است؟ این پرسش البته با یک پاسخ قطعی تاریخی یا سیاسی یکی نیست. اما حتی در داخل آمریکا نیز درباره میزان تأثیرگذاری جریان‌های حامی اسرائیل بر سیاست واشنگتن بحث وجود دارد. جالب اینکه جی.دی. ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، در تابستان ۲۰۲۶ درباره کارزارهای مرتبط با ایران گفت برخی عناصر در ساختار اسرائیل در تلاش برای تأثیرگذاری بر افکار عمومی آمریکا و ادامه جنگ هستند. این سخن نشان می‌دهد موضوع نفوذ و تأثیرگذاری اسرائیل بر سیاست آمریکا صرفاً موضوع بحث در ایران نیست.

اگر قرار است «ایتا، روبیکا و دیگر پلتفرم‌های داخلی» سنگر فرهنگی کشور باشند، این سنگرها باید آن‌قدر مستحکم باشند که مردم از روی اعتماد وارد آنها شوند، نه صرفاً از روی اجبار یا نبود گزینه دیگر.

معاون سیاسی و اجتماعی استاندار آذربایجان ‌شرقی با تأکید بر اشتراکات تاریخی، فرهنگی و اجتماعی ایران و ترکیه، تقویت ارتباطات مردمی، همکاری‌های علمی و دانشگاهی، توسعه گردشگری و شناخت میراث مشترک دو کشور را زمینه ‌ساز گسترش مناسبات دو کشور دانست و گفت: تبریز با برخورداری از پیشینه تاریخی، ظرفیت ‌های علمی و موقعیت جغرافیایی ویژه، می‌تواند یکی از محورهای توسعه این ارتباطات باشد. متن کامل خبر در وبگاه رسمی استانداری آذربایجان شرقی

در این میان، تشدید اختلافات سیاسی و تبدیل رقابت‌های جناحی به دشمنی‌های اجتماعی می‌تواند به انسجام کشور آسیب بزند. نقد عملکرد دولت‌ها و مسئولان، بخشی از حقوق سیاسی جامعه است و باید آزادانه و مسئولانه انجام شود؛ اما نقد با تخریب و نفرت‌پراکنی تفاوت دارد

چهارمین پیامد، افزایش توجه جهان اسلام و کشورهای عربی به معادلات امنیتی منطقه و جایگاه ایران در این معادلات بود. تحولات اخیر بار دیگر نشان داد که هرگونه درگیری مستقیم با ایران، صرفاً یک مسئله دوجانبه نیست و می‌تواند پیامدهای گسترده منطقه‌ای داشته باشد. و پنجمین پیامد، به چالش کشیده‌شدن تصویر شکست‌ناپذیری قدرت آمریکا بود. این به معنای نادیده‌گرفتن قدرت اقتصادی، نظامی و سیاسی ایالات متحده نیست؛ بلکه به این معناست که قدرت یک کشور الزاماً به معنای توانایی آن برای تحقق تمام اهداف سیاسی‌اش نیست.

ایران می‌تواند با آژانس مذاکره کند، بازرسی و نظارت را در چارچوب تعهدات خود بپذیرد و درباره اختلافات گفت‌وگو کند؛ اما انتظار دارد طرف مقابل نیز احترام به حقوق، حاکمیت و منافع مشروع ایران را جدی بگیرد.

از «جواهر» تا «معمای مرند»؛ چرا پروژه‌ای از سال ۹۲ هنوز تمام نشده است؟ ۱۵ شهردار آمدند و رفتند؛ «جواهر مرند» هنوز در انتظار پایان! جواهر مرند یا پروژه بی‌پایان؟ مردم بالاخره سهم‌ها و قراردادها را ببینند! یک پروژه، ۱۵ شهردار و سال‌ها وعده؛ چه کسی پاسخگوی «جواهر مرند» است؟

اگر چنین پلی شکل نگیرد، حتی فشار اقتصادی و عملیات رسانه‌ای نیز ممکن است نتیجه‌ای متفاوت از آنچه طراحانش انتظار دارند ایجاد کند. در این صورت، جنگ ترکیبی به جای تبدیل‌شدن به ابزار فروپاشی انسجام اجتماعی، می‌تواند به عاملی برای تقویت هویت ملی و افزایش حساسیت جامعه نسبت به استقلال و تمامیت ارضی کشور تبدیل شود. بنابراین، یکی از درس‌های مهم جنگ اخیر این است که در قرن بیست‌ویکم، دفاع از کشور فقط در پادگان و سنگر نظامی انجام نمی‌شود؛ بخشی از این دفاع در رسانه، اقتصاد، فضای مجازی، فرهنگ، جامعه و حتی در ذهن و روان مردم صورت می‌گیرد. و شاید بتوان مهم‌ترین سنگر در تمام این جبهه‌ها را چنین تعریف کرد: